Dag 4

De eerste dagen op het project vallen mij erg zwaar. Een opluchting is het dat dat vaak voor iedereen geldt. Na twee weken vind je je weg op het project een beetje en zal je je steeds meer op je gemak voelen. Dus laat die 3^e week maar komen!

Het leven op het project is ook erg zwaar. Om 6 uur gaat de wekker, om half 7 begint de dienst waar iedereen op het project verwacht wordt. Daarna is er ontbijt en begint de school. Het is een kleine school in het midden van het project met 9 klaslokalen. In totaal zijn er 8 klassen, net zoals in nederland, maar hier hebben ze elk uur een andere leraar. Ik werk/ geef les in het computerlokaal. We zijn hier met z’n drieën. Peter, een Afrikaanse leraar van ik denk achterin de 20, erg gezellig en nog een Peter, een vrijwilliger uit Slowakije. Een erg aardige jongen, maar hij spreek nog erg matig engels, dus communiceren is nog lastig. Per week hebben we een stuk of 12 lessen. Verder bereiden we de lessen voor en proberen we andere werkzaamheden te hebben. Soms is dit zoeken naar andere werkzaamheden erg lastig waardoor we even wat voor ons zelf kunnen doen, lekker van de zon genieten, een spelletje spelen of zoals nu een stukje voor mijn blog schrijven. 

Het computerles geven is ontzettend leuk, hoewel het ook erg moeilijk is. 40 jongens (en meisjes) zitten allemaal achter een eigen computer en wij proberen hen het gebruik van voornamelijk word en powerpoint aan te leren.

Om iets van half 1 (ik heb de tijden nog niet erg goed in mijn hoofd) is er een korte pauze voor de kinderen en daarna  is er lunch. De drie maaltijden die we op een dag krijgen zijn overigens met de vrijwilligers (op dit moment 2 Nederlanders en 3 Slowaken) en de brothers (priesters in opleiding) en het is meestal best lekker! ‘S ochtends brood, ’s middags warm (vooral rijst) en ’s avonds warm (ook vooral rijst). Alleen het brood valt een beetje tegen, niet vers en een beetje zoetig, maar jam maakt het dan al wel een stuk beter!

Na de lunch is er nog even vrije tijd voor iedereen waarna de lessen weer beginnen. Om 3 uur stoppen de lessen en is er een uur werk te doen. Zo houdt iedereen het project draaiende. Mijn taak hierin is niet erg duidelijk, maar ik zie dat de rest van de vrijwilligers dan ook maar wat doen. De ene keer een paar kinderen ergens mee helpen, soms wat vrije tijd op nemen. Ik geloof dat om 4 uur het werk over is, dan is het tijd voor ‘games’. Eigenlijk is dit gewoon vrije tijd voor de jongens. Je ziet ze dan basketballen, volleyballen, voetballen, muziek maken, of gewoon over het project lopen. Na een uur is het tijd voor de jongens om te gaan douchen en vervolgens te studeren. Om half 7 begint het avondeten en na het avondeten is er rozenkrans bidden, waarbij ook weer iedereen verwacht wordt.

Om 9 uur is het programma afgelopen en kan ik eindelijk gaan slapen, wat ik dan ook wel nodig heb. Hoewel slapen, eerst komen er nog wel wat jongens op je af die allerlei vragen aan je stellen en soms een beetje met je lopen te dollen, waar je gemakkelijk een half uur aan kwijt bent. Maar dat is zeker niet erg, altijd ontzettend leuk!

Al met al dus een aardig druk programma!

En als laatste nog wat foto's:

foto's

Dat was het dan weer voor nu,

Groetjes aan iedereen vanuit een warm (25 graden? 30?) Kenia!

praktische info; 

mobiele nummer: ik heb een nieuw nummer, keniaans, geen idee wat het is, maar smsen naar mijn oude nummer heeft dus geen zin! mailtjes zijn altijd beter.

postadres: ik heb een tijd geleden een postadres op mijn blog gezet, ik weet alleen niet helemaal zeker of dit de goede is. Vanmiddag heb ik een gesprek met Father Sebastian (projectleider) en zal ik vragen wat het adres is.

update;
Bosco Boys Nairobi
Jan Jetze Beitler
Box 27754-00506
Nairobi, Kenia

Tussenstand

Alweer mijn vierde en laatste bericht vanuit Nederland. De eindstand van mijn sponsoracties. Allereerst wil ik jullie ontzettend bedanken voor de sponsoringen! Maar natuurlijk wil jullie ook bedanken voor de steun en de aanmoedigingen die jullie hebben gegeven! 

Kenia komt nu al erg dichtbij en om eerlijk te zijn, duurt elke minuut in Castricum mij een minuut te lang. Het klinkt erg cru, maar dat is het natuurlijk niet! Ik ben blij dat ik nog allemaal mensen even kan zien voor ik wegga! Maar na ruim 6 maanden wachten mag het van mij nu echt wel zover zijn!

Maar daarvoor lezen jullie natuurlijk helemaal niet dit bericht! Jullie zitten natuurlijk met spanning af te wachten wat het eindbedrag is geworden! Geduld! 

Eigenlijk is het nog helemaal geen eindbedrag, het is slechts een tussenstand. Want nog steeds komen er sponsorbedragen binnen en jullie kunnen ook nog doneren! 

Zoals al eerder gezegd wil ik voor dit sponsorbedrag iedereen ontzettend bedanken die wat gegeven heeft, klein of groot, elk bedrag telt! Helaas kan ik niet iedereen persooonlijk bedanken en weet ik van enkele bedragen die zijn binnengekomen niet de persoon erachter, dus daarom op deze manier, BEDANKT!

Ik wil graag even Erjo, mijn broer, persoonlijk bedanken. Op dit moment is hij hard aan het trainen voor de Dam tot Damloop aankomende zondag. En dat doet hij niet zomaar. Hij haalt hiermee geld op voor mijn project, een ontzettend goed initiatief dus!:) En jullie kunnen hem zondag hierbij natuurlijk aanmoedigen! 

Daarnaast wil ik de Natuurwinkel bedanken, waar ik het afgelopen half jaar heb gewerkt. Zoals jullie weten stond daar een spaarpot waar mensen de afgelopen 3 maanden geld in konden doneren. Natuurlijk werd ik door mensen die meer over het project af wilden weten nogal eens van mij werk afgehouden (leuk al die vragen!:) ) maar ik ben toch erg blij dat ik zo mijn sponsoractie op touw kon zetten! Klaas, bedankt!

En dan nu het moment van de waarheid? Nee, nog eventjes geduld. Wat er met het geld gebeurd kunnen jullie natuurlijk altijd lezen op deze blog. Eens in de zoveel tijd, al heb ik nog geen idee hoe vaak, zal ik mijn blog updaten. Ik zal vertellen hoe ik het project ervaar maar bovenal wat er is gebeurd met jullie sponsorbijdragen en hoe het door de kinderen is ontvangen. 

Dan nu het moment waar jullie dit hele bericht op hebben gewacht, het moment van de waarheid. De 'tussenstand'. Toen ik met mijn sponsoractie begon had ik bedacht dat een totaal van 1000 euro ontzettend gaaf zou zijn. Jullie hebben kunnen lezen hoe blij ik was met mijn eerste 105,64 euro. Maar dit was nog maar een klein begin, kwam ik later achter, want het ging zo ontzettend goed. Ik stond verbaasd van de bedragen die sommige mensen gaven en heb sommigen van jullie met blozende wangen bedankt voor een enorm bedrag! 

Maar de nu, de tussenstand op woensdag 14 september 2011 is

Nogmaals ontzettend bedankt iedereen, ik kan het niet vaak genoeg zeggen!

Voor nu weer tot ziens, tot horens in een warm Afrika, maar nu nog even vanuit een koud Nederland!

Jan Jetze

Nog maar 3 weken!

Wat gaat de tijd toch hard, nog maar 3 weken en dan sta ik in de brandende Afrikaanse zon! En het begint nu toch wel spannend te worden!

Gisteren een 'samenwerkingsovereenkomst' getekend tijdens een lunch met Loes en haar familie, m'n begeleiders Zinzi en Lotte en nog een stukje eigen aanhang. Daarmee wordt mijn vrijwilligersjaar officieel!

Jan Jetze, Lotte, Loes

Nu ik alle praktische zaken heb geregeld -visum aanvragen, inentingen, vliegticket boeken- hoef ik mij alleen nog maar mentaal voor te bereiden! Wat zeg ik? 'Alleen nog maar'? Dat is nog een hele klus! Het is toch vrij lastig en raar om mezelf te beseffen dat ik de mensen die ik nu dagelijks zie straks 8 maanden niet zal zien! Maar ik heb er zin in, en de komende 3 weken kunnen me niet snel genoeg gaan!:)

3 Weken inderdaad nog maar! Zondag 18 september is het zover. Eerst mijn broer aanmoedigen bij de 'dam tot damloop' waarmee hij geld inzamelt voor mijn project en dan samen met Loes het vliegtuig in, het begin van een jaar vol verrassingen en het begin van een prachtige tijd!

Hoewel ik er nog niet over na wil denken, is het misschien leuk voor de thuisblijvers! Vrijdag 18 mei, 15.55 uur, zal mijn vliegtuig op Schiphol landen, maar dat is nog zo ver weg.

Ik hoor jullie denken, 'een kaartje sturen, dat zou nou leuk zijn!'. Nou dat kan! Want ook in Kenia hebben ze gewoon postbodes. Mijn adres;

Bosco Boys Nairobi
Jan Jetze Beitler
Box 27754-00506
Nairobi

En natuurlijk wil ik alvast en nog een keer iedereen bedanken die mij gesponsord heeft, sponsort of nog gaat sponsoren! Ik kan jullie niet allemaal persoonlijk bedanken, daarvoor zijn het te veel mensen! Ook het precieze geldbedrag weet ik nog niet, dat zal in de week voor ik vertrek nog bekend maken. Toen ik met de sponsoracties begon hoopte ik in ieder geval ongeveer 1000 euro op te halen. Ik kan nu al met vrij veel zekerheid zeggen dat ik in de buurt van de 3000 euro kom, of zelfs nog hoger! Een enorm bedrag dus! Maar het is nooit te veel, in dit geval is meer altijd beter! En als je nog niet overtuigd bent om geld te doneren, dan kan je mij altijd opbellen.

Daarnaast zijn er nog mensen die spullen aanbieden om mee te nemen naar Kenia voor de kinderen. Heel lief en leuk dat jullie hier aan denken! Maar ik kan deze spullen helaas niet allemaal meenemen. Maar ik wil toch wel dat er iets mee gebeurd! Ik kan de spullen komen ophalen om vervolgens naar het Don Bosco huis in Amsterdam te brengen. Dan wordt het op Koninginnedag verkocht op de jaarlijkse Don Bosco Markt. De opbrengst gaat dan mee met de groepsreis naar Zuid-Amerika van komend jaar waar het op een zelfde soort projecten als mijn project wordt uitgegeven.
Een stukje over Koninginnedag van afgelopen jaar: http://samen.org/nieuws/?news_id=479&mn=7
Voor meer informatie hierover kunnen jullie mij natuurlijk bellen!

Dat was dan denk ik alles wat ik jullie wilde vertellen!
Voor nu tot ziens vanuit een koud en nat Castricum!
Jan Jetze Beitler

Sponsors!

Mogelijkheden

Vorige week maandag ben ik begonnen met het flyeren en geld inzamelen bij de Natuurwinkel in Castricum. En dat ging opvallend goed! Aan het eind van de week waren er al 200 flyers uitgedeeld en bij het legen van het spaarpotje bleek dat er al €105,64 in zat! Een enorm bedrag en ik wil graag iedereen bedanken die er tot nu toe al iets in heeft gedaan, maar natuurlijk ook alvast iedereen die nog geld gaat doneren!

Voor degene die mij willen sponsoren zijn er drie opties;

1.       Stap op mij af, geef mij geld en vertel mij daarbij dat het voor Afrika bedoelt is. Natuurlijk kan je dan ook altijd even een praatje met mij te maken! :)

2.       Ga naar de Natuurwinkel in Castricum en doneer wat geld in de ‘wereldbol’.

3.       En voor de eenvoud kunnen jullie vanaf vandaag ook storten op het rekeningnummer van SAMEN, de organisatie die mij helpt in de voorbereiding!

ING 45.35.723

t.n.v. Stichting Don Bosco Amsterdam inzake Commissie SAMEN

o.v.v. sponsorgeld Jan Jetze Beitler – Nairobi

Bij optie drie zal alles voor vertrek naar Kenia overgeboekt worden naar mijn rekeningnummer zodat ik het kan uitgeven op het project zelf.

Het voordeel van storten op het rekeningnummer van SAMEN is dat deze organisatie een ‘Algemeen Nut Beogende Instelling’ (ANBI) is, waardoor uw gift belasting aftrekbaar is! Hoe dit precies zit en werkt weet ik verder niet.

                                                                                           

Waar komt uw geld terecht?
Zoals hiervoor al gezegd zal ik al het sponsorgeld om mijn rekening meenemen naar Nairobi. Eenmaal daar zal ik met de fathers, de paters van het project, overleggen wat er nodig is op het project. Hierbij kan gedacht worden aan fietsen, schoolspullen, sportspullen of, wat mij er leuk lijkt, muziekinstrumenten. Natuurlijk zal ik regelmatig op mijn blog bijhouden wat ik voor het sponsorgeld heb gekocht en hoe dat door de kinderen wordt ontvangen zodat jullie een beetje kunnen ervaren waar jullie geld terecht komt!

Dat was dan alweer mijn tweede bericht!
groetjes voor nu!

Welkom op mijn blog!

Mijn naam is Jan Jetze Beitler, 19 jaar, en voor degenen die het nog niet weten; vanaf September ga ik 6 tot 9 maanden vrijwilligerswerk doen op een straatkinderenproject in Nairobi. Geïnteresseerd in mijn verhalen? Lees dan vooral verder en kijk zo nu en dan even voor een update!

Bosco Boys Nairobi

Vanaf september zal ik dus wonen, werken en vooral veel nieuwe ervaringen opdoen op het project Bosco Boys Nairobi. Op dit project wonen zo’n 150 jongens die opgegroeid of wel gevormd zijn door hun leven op de straat. De jongens slapen, eten, en gaan naar school op het project. Daarnaast komen er dagelijks nog zo’n 150 jongens én meisjes naar het project om daar naar school te gaan, zogenaamde ‘dayscholars’.

Bosco Boys Nairobi kent vier fasen. In de eerste fasen leren straatkinderen kennismaken met Don Bosco. Doormiddel van activiteiten op straat komende de jongens te weten wat Don Bosco is, hoe zij worden opgevangen, maar vooral dat er een betere kant is aan het leven zoals zij het kennen. Zodra de kinderen er zelf voor kiezen worden zij opgevangen op het eerste project van Don Bosco Nairobi, Bosco Boys Langáta. Bosco Boys Langáta is een rehabilitatiecentrum. Hier krijgen de kinderen een slaapplaats, eten, en wordt hen een nieuwe structuur aangeleerd. Een regelmatig leven zonder lijm, geweld en overlevingsdrang. Daarnaast wordt er les gegeven en gekeken op welk niveau de kinderen zitten. De kinderen kunnen dit project op ieder gewenst moment verlaten en ook weer terugkomen wanneer dat voor hen goed voelt, om ze zo vrij te laten in hun keuze. Zodra ze hebben bewezen het straatleven achter zich te hebben gelaten en een nieuw leven willen leiden mogen zij door naar het volgende project, Bosco Boys Kuwinda, het project waar ik zal verblijven.

Op Bosco Boys Kuwinda krijgen de jongens en de ‘dayscholars’ basisonderwijs, net als in Nederland, tot en met groep 8. Na het examen wordt gekeken naar welk vervolgonderwijs ze gaan. Boven een bepaald percentage sponsort Don Bosco ze voor het voortgezet onderwijs. De rest gaat naar de technische school, Bosco Boys Town, waar hen een vak wordt geleerd. Zo kunnen ze later voor een inkomen zorgen.

Mijn verblijf

Ik zal samen met een reismaatje, Loes, vertrekken naar Nairobi. Mogelijk zijn er bij aankomst op het project al meerdere vrijwilligers. Samen met de vrijwilligers zullen wij een eigen stekkie hebben, op het project zelf, waar wij ons af en toe kunnen terug trekken en even tot rust kunnen komen. Voor de rest zullen wij de dagen doorbrengen tussen de kinderen, dat wil zeggen dat wij met hen mee eten, spelletjes spelen en andere dagelijkse activiteiten meemaken. Daarnaast zijn er allerlei mogelijkheden voor werk. Zo zou ik enkele lessen kunnen geven, helpen in het ziekenhuis(je)* en het organiseren van activiteiten voor de kinderen. Maar mijn belangrijkste taak, hetgeen waar ik het met name voor doe, is een beetje extra aandacht geven aan deze straatkinderen. Op het project wordt hen voorzien van onderdak, primaire levensbehoefte en onderwijs maar er is geen geld, tijd, of mogelijkheid voor de werknemers op het project de kinderen dat beetje extra aandacht te geven.

Voorbereiding
Wat betreft mijn voorbereiding zit ik er nu echt volop in. Komende woensdag is alweer mijn tweede gesprek van de vier met mijn twee begeleiders. Bij dit gesprek zal Loes, mijn reismaatje van wie sinds afgelopen week bekend is dat ze mee gaat, ook aanwezig zijn. Ik heb er dus al flink zin in!

Daarnaast heb ik afgelopen donderdag mijn eerste inentingen gekregen. Difterie, polio, tetanus, gelekoort, hepatitis A&B. Een hele mond vol, maar nog niet eens alles. Over een maand krijg ik de tweede, en volgens mij laatste, inenting voor hepatitis A&B en daarnaast de prik voor buiktyfus, het komt dus al steeds dichterbij, en het wordt tijd dat ik mij maar eens beter ga verdiepen in het voorkomen van enge ziektes!

Wat betreft de reis staat het op dit moment een beetje vast. Voor aankomende woensdag staat op de planning verschillende vliegreizen uitgezocht te hebben, ik ben benieuwd wat er uit komt! Zodra ik hier meer over weet volgt natuurlijk een update!

Dat was dat, voor nu dan!

Dat was het voor nu. Hoe het verder gaat met deze blog, hoe vaak ik een nieuw bericht zal posten bijvoorbeeld, heb ik nog geen idee van. Ik doe in ieder geval mijn best mijn ervaringen op deze manier met jullie te delen! Voor de rest hoop ik de details van de reis zo snel mogelijk te weten en deze zal ik dan snel online zetten.

Groetjes, op dit moment gewoon nog vanuit Castricum!

*        op andere projecten was dit een mogelijkheid, ik weet niet precies hoe dat op dit project zit en of ze er überhaupt een eigen ziekenhuis hebben.